-A A +A

Andere informatie en diensten van de overheid: www.belgium.be

Jean-Paul: een leven bij de Marine

Jean-Paul: een leven bij de Marine

 

Op zijn 56ste begint kwartiermeester-chef Jean Paul aan de laatste rechte lijn van zijn carrière bij de Marine. Deze 'oude zeewolf' neemt ons op sleeptouw doorheen zijn carrière en vertelt meteen een stukje Marinegeschiedenis.

"Mijn vader was militair. Misschien ging ik daarom al op mijn negentiende in dienst", begint Jean-Paul. "Na een korte passage op de School voor Onderofficieren in Dinant was ik twintig jaar lang boordelektricien en heb ik bijna even lang wachtgelopen."

Tijdens zo'n lange carrière deed hij ervaring op aan boord van verscheidene schepen die de Belgische vloot heeft geteld. "Ik heb gevaren op de in-shore mijnenveger M476 Merksem, om kusten te ontmijnen. Dat houten schip was 25 meter lang en we waren met 15 aan boord. Ik heb ook gewerkt op de oceaanmijnenvegers. Van 1987 tot 1988 voerde ik mijn eerste operatie uit in de Perzische Golf, aan boord van de François Bovesse. We waren met 72 op een schip van 60 meter zonder comfort. Er waren maar twee douches voor de hele bemanning!"

Na een periode op houten schepen vaart Jean-Paul op twee commando- en steunschepen. "Op de Zinnia voerde ik mijn tweede opdracht uit tijdens de Golfoorlog van 1990 tot 1991", vertelt hij. "Ons land heeft daar het meeste ontmijnd: de Belgen lieten 256 mijnen ontploffen in hun werkgebied. Ik weet nog goed toen Saddam Hoessein de oliebronnen in brand liet steken. Om middernacht was het even helder als midden op de dag!"

"Daarna werkte ik tot 2005 op de A960 Godetia. Het jaar erop scheepte ik in op het fregat F930 Leopold 1 als lid van het horecapersoneel. Momenteel maak ik deel uit van de dagploeg. Mijn werkdag begint om 4.30 uur en is meestal gedaan rond 19.30 uur. Bij incidenten aan boord ben ik ook ploegchef om gewonden naar de helikopter te brengen voor een snelle evacuatie."

Een hele loopbaan bij de Marine heeft Jean-Paul de kans gegeven om meer dan eens de wereld te zien. "Enkele van mijn mooiste herinneringen: de aankomst in Zuid-Afrika met zijn verbluffende landschappen, de doorvaart van het Kanaal van Korinthe en het Suezkanaal, stroomopwaarts op de Congostroom, de Mayotte-eilanden en Madagaskar. Ik heb 65 landen bezocht. Als ik mijn carrière opnieuw kon beginnen, zou ik zonder twijfelen weer voor de Marine kiezen."

Na zoveel jaren op zee heeft Jean-Paul ook het maritieme leven zien veranderen. "Op het vlak van communicatiemiddelen is er veel veranderd", vertelt hij. "In 1987 hadden wij recht op twee minuten telefoneren per maand, terwijl iemand met de chronometer erbij stond! Het comfort aan boord is ook niet meer te vergelijken met hoe wij vroeger op elkaar gepakt zaten. En dan zwijg ik nog over de kwaliteit van de maaltijden op zee! Voor een groot deel van mijn loopbaan bestond het ontbijt uit BBKKMS: brood, boter, konfituur, koffie, melk en suiker. Vandaag kunnen we gelukkig elke dag kiezen uit verschillende soorten ontbijt."

Met pensioen gaan betekent vaak ook het begin van een nieuw hoofdstuk. "Mijn plannen zijn eenvoudig," zegt Jean-Paul, "tijd besteden aan mijn kleinzoon en hem zien opgroeien (wat Jean-Paul zelf niet kon met zijn kinderen) en bij mijn vrouw zijn, die heel mijn carrière zoveel geduld heeft gehad."