-A A +A

Andere informatie en diensten van de overheid: www.belgium.be

Honderd jaar herdenking

Honderd jaar herdenking

 

Op 11 november 1918 zwegen de wapens van de Groote Oorlog, de wapenstilstand was een feit. Honderd jaar later staan we nog altijd stil bij die iconische dag, waarop de Eerste Wereldoorlog haar einde kende. Er zijn termen of woorden die onlosmakelijk verbonden zijn met deze herdenkingsdag. We lichten er kort enkele toe.

De bevrijding – 11 november

Op 28 september 1918 trekt het Belgische leger voor het eerst – en meteen ook voor het laatst in zijn bestaan – met zowat alles wat het heeft in de aanval. De soldaten en de legerleiding zijn zenuwachtig. Gelukkig geeft de artilleriestorm hen vertrouwen. Om halfzes 's morgens kruipen de Belgen uit hun loopgraven tussen Diksmuide en Ieper. Ze rukken sneller op dan verhoopt, maar toch sneuvelen die dag maar liefst duizend onder hen. Het is de dodelijkste dag voor het Belgische leger in de hele oorlog.

Franse, Britse en Amerikaanse divisies vechten samen met de Belgen. Op anderhalve maand stoten ze zestig kilometer diep door van de IJzer tot in Gent. In West- en Oost-Vlaanderen en in Henegouwen bevrijden ze steeds meer dorpen en steden. De hongerlijdende en beproefde burgers doorstaan doodsangsten tijdens de gevechten, maar de ontlading van de bevrijding maakt veel goed. Dat gaat zo door tot de wapenstilstand van 11 november 1918 om 11 uur een einde maakt aan de gevechten op het westelijke front. De oorlog is voorbij. Eindelijk kunnen de Belgische militairen naar huis terugkeren, al zal dat voor sommigen nog enkele weken duren.

De Last Post

Elke avond om acht uur weerklinken onder de Menenpoort in Ieper de tonen van de Last Post. Dat gebeurt al sinds 1928 op initiatief van de Ieperlingen, die hiermee hun dankbaarheid tonen voor de offers van de Britten. Tot in de Eerste Wereldoorlog waren muziekinstrumenten een belangrijke manier om berichten door te geven op het slagveld. De Last Post is een eeuwenoud militair deuntje dat het einde van de dag of de veldslag aankondigt. Voor de vermisten en gesneuvelden zit de strijd er ook op. Daarom blazen klaroenen sinds 1928 de Last Post onder de Menenpoort. Vandaag wordt dit geïnterpreteerd en herdenken ze met de plechtigheid alle geallieerde en ook de Duitse doden.

De poppy

Rond 11 november dragen zeer veel Britten een speldje met een klaproos (poppy) of ze passen hun profielfoto op sociale media aan met een klaproos. Daarmee tonen ze dat ze de doden en gewonden van de Eerste Wereldoorlog niet zijn vergeten.

Het is geen toeval dat de klaproos het symbool werd van de herinnering aan de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog. De bloem werd in het voorjaar van 1915 beschreven in het wereldberoemde gedicht In Flanders Fields van de Canadese arts John McCrae. Hij schreef het gedicht in de omgeving van Ieper, waar de oorlog het land volledig had omgewoeld. Op die braakliggende, kapotgeschoten grond kon de klaproos goed aarden. De opvallende rode bloem dook dan ook vaak op de slagvelden op.

Toch werd de poppy pas in de jaren na de strijd het symbool van de Eerste Wereldoorlog, vooral onder impuls van een Britse vereniging van oud-strijders. Vandaag staat de klaproos niet alleen symbool voor de militaire slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog, maar voor de gesneuvelden van alle militaire conflicten.