-A A +A

Andere informatie en diensten van de overheid: www.belgium.be

Carabiniers-Grenadiers op wintertraining met Duits zusterbataljon

Carabiniers-Grenadiers op wintertraining met Duits zusterbataljon


Twee pelotons van het Bataljon Carabiniers Prins Boudewijn - Grenadiers (1 C/1 Gr) hebben in het Duitse Mittenwald deelgenomen aan de cursus 'militaire operaties voor infanteriecompagnies in moeilijk terrein'. Al vijftig jaar hebben 1 C/1 Gr en het Duitse 231ste Gebirgsjägerbataillon een speciale band. Sinds drie jaar maken ze die relatie ook echt tastbaar door samen te trainen.

Tijdens de cursus krijgen de Carabiniers-Grenadiers technieken aangeleerd om te overleven in extreme weersomstandigheden en om operaties uit te voeren in moeilijk terrein. Hoe vorder je in bergachtig gebied met kloven, rivieren en steile rotswanden? Hoe verzorg je jezelf bij extreme koude? Wat zijn de medische gevaren en op welke manier evacueer je een gewonde? Om die kennis blijvend over te brengen werken ze volgens het principe train the trainer: eerst volgen de Belgische instructeurs de cursus en vervolgens geven zij les aan hun eigen mensen.

"Eerst volgden onze onderrichters cursus bij de Duitsers in de Gebirgs- und Winterkampfschule. In de tweede week komen onze soldaten langs en geven wij cursus aan hen", legt luitenant Thomas Joos uit. Hij is pelotonscommandant en verantwoordelijk voor de kennisoverdracht aan zijn soldaten. "Wij Belgen zijn niet gewoon om ons in de bergen te begeven. Voor de meesten van ons is dit allemaal nieuw. Je moet de technieken zoals knopen leggen en het harnas correct aandoen goed oefenen en dikwijls herhalen, dan lukt het wel."

Je leven aan een touw

Toch gaan ze hier niet over één nacht ijs als het over abseilen of andere vorderingstechnieken gaat. Je leven aan een koord toevertrouwen is geen evidentie. "Als onderrichter draag je een grote verantwoordelijkheid. Daarom is het zo belangrijk om alles tot in de details te kennen", benadrukt luitenant Joos. "Tijdens de trainingen houdt er altijd wel een Duitser een oogje in het zeil, maar uiteindelijk controleren wij zelf de mannen en hun materiaal, zonder ruimte voor fouten."

De soldaten van het Bataljon Carabiniers Prins Boudewijn - Grenadiers zijn sinds drie dagen in Mittenwald. De instructeurs geven hun kennis zo goed mogelijk door. Voor sommigen verloopt het vlot, voor anderen wat minder. Hoogtevrees blijft een boosdoener. "Voor mij is het niet zo moeilijk, want ik doe dit graag", licht korporaal Jordi Janssens toe. "Maar er zijn wel collega's voor wie het minder vlot gaat. Toch doen ze het uiteindelijk allemaal, dus petje af daarvoor."

De groepsgeest en het wederzijdse respect in de pelotons is ook de Duitsers niet ontgaan. De Belgische soldaten leren heel snel volgens André Folgner, instructeur van de Gebirgs- und Winterkampfschule. "Je merkt dat ze professioneel zijn en al lang samenwerken. De groepsgeest zit goed. Als iemand een probleem heeft, helpen zij elkaar onmiddellijk. Dat gebeurt ergens anders minder. Hun motivatie is onuitputtelijk. Je ziet ze constant met een glimlach op hun gezicht en dat werkt ook voor ons motiverend."

De bedoeling is natuurlijk dat iedereen de oefeningen tot een goed einde brengt. Ook diegenen die het wat moeilijker hebben. Daarom bouwen de Duitsers de oefeningen geleidelijk op. "Eerst voeren ze alle oefeningen uit zonder bepakking. Als dat goed gaat, dan leggen ze het parcours af met een lichte uitrusting, om te eindigen met al hun materiaal. Dit geldt zowel voor het touwenparcours, het abseilen als het vorderen in de sneeuw."

Alles in één

Op het einde van de trainingsperiode staat de soldaten een heuse syntheseoefening te wachten. Een driedaagse waarin ze alle technieken moeten toepassen die ze de afgelopen dagen hebben geleerd en de nacht moeten doorbrengen in de sneeuw. Maar voor het zover is, moeten ze eerst zeshonderd meter stijgen. Eerst zonder uitrusting, maar daarna trekken ze verder met hun volledige bepakking. Voor het peloton Zware wapens wil dit zeggen dat ook de .50-mitrailleur op driepoot en de bijhorende munitie mee moet. Geen kinderspel, dat is al snel duidelijk.

Zelfs van de Duitse manier van marcheren kunnen de Belgische militairen nog iets opsteken. "De Duitsers zijn heel rustig, zowel in het lesgeven als in de manier waarop ze marcheren in de bergen", verduidelijkt luitenant Joos. "Onze Duitse lesgever ging ons voor en wandelde in een rustig tempo. Wij zouden eerder geneigd zijn om sneller de berg op te wandelen om dan halverwege te beseffen dat we teveel energie verspild hebben. Zij vertrekken heel rustig en blijven doorgaan tot op het einde, zonder te zweten. Want dat moet je proberen te vermijden. Zodra je bezweet bent, kan je heel snel afkoelen en dan wordt het pas gevaarlijk."

Veel tips blijven hangen en iedereen bij het bataljon Carabiniers Prins Boudewijn - Grenadiers neemt ze gretig in acht. Het zijn technieken en weetjes die ze niet alleen tijdens operaties kunnen toepassen, maar ook als ze op eigen houtje de bergen in trekken. En wie weet kan het ooit hun leven of dat van een ander redden.