| |
|
: Home > Onderwerpen > Events > Pagina 17 |
| |
 |
| Events |
|
|
|
|
|
|
16
|
|
|
|
Ramp van Gellingen, interventie van Defensie
|
|
|
 30 juli 2004, 8.57u : een enorme gasontploffing veegt de industriezone van Gellingen (Henegouwen) van de kaart. Op enkele seconden tijd stijgt de temperatuur tot enkele honderden graden. Door de kracht van de ontploffing werden de lichamen van sommige slachtoffers enkele honderden meters ver weggeslingerd. Naast de opgeroepen brandweer- en politiemensen, zijn daar op dat ogenblik bijna tweehonderd mensen aan het werk. Onmiddellijk treedt het rampenplan in werking...
|
 Om 9.36u contacteert de 100-centrale van Bergen het coördinatiecentrum van het militair hospitaal van Neder-over-Heembeek met het verzoek het Babi (Belgian Association for Burn Injuries)-plan af te kondigen. Het militair hospitaal speelt een hoofdrol in dit rampenplan. Het beheert de verdeling van de slachtoffers over de verschillende Belgische en buitenlandse centra. Jean-Pierre Arnould, verantwoordelijke van de nationale Babi-centrale, verduidelijkt: « Al snel vernemen we dat er sprake is van 150 slachtoffers, met heel wat zwaarverbranden. Dat is een enorm aantal! De Belgische brandwondencentra beschikken over niet meer dan een honderdtal bedden. En veel daarvan zijn al ingenomen door patiënten in behandeling. Kort daarna brengt het hospitaal van Aat, vlakbij de plaats van de ramp, ons op de hoogte van de komst van een veertigtal verbranden met een verzoek tot bijstand.” Onmiddellijk stappen twee in rampengeneeskunde gespecialiseerde teams van het militair hospitaal aan boord van een Sea King richting Aat. de tussenkomst van deze ervaren artsen en verplegers zal doorslaggevend zijn. Het zijn immers zij die beslissen over de selectie, voorbereiding en overbrenging van de slachtoffers met ernstige brandwonden. « Uit ervaring weten we dat aanvankelijk het aantal slachtoffers vaak overschat wordt", aldus nog Jean-Pierre Arnould. Zelfs wanneer ze het oorspronkelijke cijfer door twee delen, moesten de mensen van Babi snel een zeventigtal bedden vinden voor de zwaarverbranden, en dit zowel in de Belgische als in de buitenlandse centra.”
|
|
Aan- en afvliegen van helikopters
|
|
|
 Drie Sea Kings van de basis van Koksijde, met telkens een reanimatieteam van het militair hospitaal aan boord, vijf burgerhelikopters (waaronder vier van de Franse Samu of ambulancedienst) vlogen de hele dag af en aan voor de overbrenging van de slachtoffers naar de Belgische en Franse gespecialiseerde centra. Op 30 juli 2004 zullen de Sea Kings tot laat in de avond in de weer zijn met de overbrenging van zeventien zwaarverbrande slachtoffers. Ook twee A-109 helikopters worden inderhaast opgetrommeld voor het vervoer van slachtoffers. En drie Alouette II-helikopters verzekeren de logistieke vluchten en staan in voor het transport van de reddingsteams. De luchtcomponent brengt in allerijl een bevoorradingseenheid ter plaatse; deze zal instaan voor de brandstofbevoorrading.
Op de grond stuurt ook de medische interventie-eenheid nr. 2 uit Ghlin zeven ambulances en twee verbindingsvoertuigen ter versterking van de hulpdiensten.
In Neder-over-Heembeek opent het Centrum voor Crisispsychologie van het militair hospitaal een opvangruimte voor de psychosociale begeleiding van de families van de slachtoffers; ondertussen bevindt een militaire psycholoog zich in Gellingen voor psychologische steun aan het personeel van de hulpdiensten, dat wordt geconfronteerd met schrijnende toestanden.
In de daaropvolgende dagen helpen de mensen van de genie puin ruimen; zij zijn het die instaan voor het afzagen van een stuk van de aanvoerleiding dat moet toelaten de oorzaak van het ongeval te bepalen.
|
|
Solidariteit en professionele ingesteldheid
|
|
|
 Deze ramp maakt 24 dodelijke slachtoffers en 132 gewonden, waarvan er 53 zullen worden verzorgd in de Belgische brandwondencentra en 12 in Frankrijk. In totaal worden 21 verbranden opgenomen in het militair hospitaal. De laatste, een lid van de lokale politie, is pas een maand geleden naar huis kunnen terugkeren. De hulpdiensten bleken tegen hun immense taak opgewassen. De middelen waren snel ter plaatse. « En alles gebeurde met de nodige kalmte en professionele ingesteldheid », merkt Jean-Pierre Arnould nog op. « De middelen waren beschikbaar en werden verdeeld in functie van de noden en behoeften en alle diensten werkten goed samen. Binnen het militair hospitaal bijvoorbeeld heerste een gevoel van solidariteit en grote beschikbaarheid onder het personeel dat het beste van zichzelf gaf om de slachtoffers en hun familieleden bij te staan".
|
|
|
16
|
|
|
Organisatie